Loading
Team

Michael de Leeuw

“Als er ergens een deur dicht gaat, gaat er ergens anders wel weer een open”

Het zijn spannende dagen voor Michael de Leeuw. Zijn contract bij Chicago Fire loopt aan het eind van deze maand af en het moet nog maar blijken of zijn verblijf in de Verenigde Staten wordt verlengd. Speler en club zijn er nog niet uit en het zou dus zomaar kunnen dat De Leeuw op zoek moet naar een nieuwe club. Aan een goede afloop twijfelt de routinier niet: “Als er ergens een deur dicht gaat, gaat er ergens anders wel weer een open.”

Michael de Leeuw loopt met zijn 32 jaar lang genoeg in het voetbal mee om te weten dat de wereld er van de ene op de andere dag heel anders uit kan zien. Hij heeft twee-en-een-half jaar met heel veel plezier in Chicago gevoetbald (‘Prima club, fijne mensen, mooie stad”), maar realiseert zich maar al te goed dat zijn appartement in de Amerikaanse metropool zomaar verruild zou kunnen worden voor - pak hem beet - een stulpje in een Europees dorp. Uiteraard denkt De Leeuw op dit moment, aan het einde van het Amerikaanse voetbalseizoen en nu zijn contract afloopt, na over zijn toekomst. ”Of ik nog een extra jaar in Chicago blijf weet ik niet; we zijn er niet uit. Ik houd rekening met een vertrek. Ik zou heel graag blijven, maar als dat niet zo is zit ik echt niet bij de pakken neer hoor.”

“Als ik het voor het kiezen had? Poeh, moeilijke vraag. Ik ben op zich helemaal in voor een nieuw mooi avontuur, weer een andere cultuur, en dan het liefst in een land waar de zon altijd schijnt. Aan de andere kant, ik ben nu weer even in Nederland en het zou ook wel fijn zijn om hier weer te voetballen. We hebben een dochter die net een jaar is geworden en dat begint ook een rol te spelen. Het is wel heel prettig om in de buurt te zijn van familie en vrienden. Maar uiteindelijk houd ik alle opties open. Voor mij is het belangrijkste dat het bij een nieuwe club allemaal klopt.”

Wat hij te bieden heeft? De Leeuw lacht: “Wat ik altijd te bieden heb.” Kortom: goals, assists en een prima mentaliteit. Hij voegt er nog aan toe dat hij fit is, daarmee doelende op een blessure die hij vorig jaar oktober opliep. Michael de Leeuw scheurde toen zijn voorste kruisband af en keerde in augustus volledig fit terug bij de selectie. De revalidatieperiode was pittig, zowel fysiek als mentaal (‘je bent een buitenstaander in de eigen kleedkamer”), maar voor hem is het een gepasseerd station. “Ik ben weer hartstikke fit. Ik ben drie keer ingevallen, heb zes keer in de basis gestaan, twee goals gemaakt en twee assists op mijn naam staan. Ik heb nergens last van, het gaat prima.”

Michael de Leeuw blikt met buitengewoon veel genoegen terug op zijn verblijf in de Verenigde Staten. “Ik vind het sowieso mooi om een andere cultuur mee te maken, maar wat het dan nog extra bijzonder maakt is de manier waarop sport in Amerika beleefd wordt. Alleen al de beleving in de kleedkamer, de teamgeest.... Ze zijn heel erg van de speeches. Van de aanvoerder wordt verwacht dat hij de groep voor een wedstrijd toespreekt. En die Amerikaanse manier van spreken, het positieve, dat is zo mooi en bijzonder.”

“Ik heb heel veel dingen als bijzonder ervaren. Het reizen voor een uitwedstrijd alleen al. De afstanden zijn zo groot dat je altijd met het viegtuig gaat, en je bent twee of drie dagen weg voor een wedstrijd. Wat een verschil met Nederland. In Amerika zit je net zo lang op een vliegveld te wachten als de busreis met FC Groningen naar Rotterdam duurde. Ook apart is het verschil in klimaat. In Chicago heb je echte winters. In maart is het twee graden en dan vlieg je naar Orlando waar het 30 graden is.”

Een belevenis op zich is geweest dat Michael de Leeuw anderhalf jaar geleden Bastian Schweinsteiger als nieuwe ploeggenoot mocht verwelkomen. “Dat is een heel normale vent, een fijne teamgenoot die voor sfeer in de kleedkamer zorgt. Hij is een heel grote speler, van wie ik veel geleerd heb. Hoe hij over voetbal denkt, details waar hij op let... Als we een video bekijken ziet hij dingetjes die zelfs de trainer niet ziet. In het veld is hij heel belangrijk als coach en hij heeft veel voetballende kwaliteiten. Alleen al hoe hij de bal afschermt....., echt heel goed. Mijn tweede jaar was zijn eerste bij Chicago Fire. Dat seizoen speelden we heel goed. Ik durf wel te zeggen dat hij de touwtjes in handen had.”

Of de twee clubgenoten blijven, is dus nog maar de vraag. Vooralsnog is De Leeuws voetbaltoekomst ongewis, maar hij ligt er niet wakker van. “Ik ben een positief ingesteld mens. Er komt vast wel iets moois op mijn pad als ik er met Chicago Fire niet uitkom. Als er ergens een deur dicht gaat, gaat er egens anders wel weer een open.”

17 december 2018